Ir para o texto
Biblioteca

Passio Sanctorum Scilitanorum

Atos dos Mártires Cilitanos

Tradução do latim

As palavras sublinhadas têm nota: toque para ver o sentido.

PASSIO SANCTORVM SCILITANORVM

PAIXÃO DOS SANTOS CILITANOS

1 Præsente bis et Claudiano consulibus, XVI Kalendas Augustas, Kartagine in secretario inpositis Sperato, Nartzalo et Cittino, Donata, Secunda, Vestia, Saturninus proconsul dixit: Potestis indulgentiam domni nostri imperatoris promereri, si ad bonam mentem redeatis.

1 Sendo cônsules Presente, pela segunda vez, e Claudiano, no décimo sexto dia antes das de agosto, em Cartago, trazidos à sala de audiências Esperato, Nartzalo e Citino, Donata, Segunda e Véstia, o Saturnino disse: «Podeis alcançar o perdão do nosso senhor, o imperador, se voltardes ao bom senso».

2 Speratus dixit: Numquam malefecimus, iniquitati nullam operam præbuimus; numquam malediximus, sed male accepti gratias egimus; propter quod imperatorem nostrum obseruamus.

2 Esperato disse: «Nunca fizemos o mal, nunca nos prestamos à iniquidade; nunca falamos mal de ninguém, mas, maltratados, demos graças; e por isso respeitamos o nosso imperador».

3 Saturninus proconsul dixit: Et nos religiosi sumus, et simplex est religio nostra, et iuramus per genium domni nostri imperatoris, et pro salute eius supplicamus, quod et uos quoque facere debetis.

3 O Saturnino disse: «Também nós somos religiosos, e a nossa religião é simples, e juramos pelo do nosso senhor, o imperador, e suplicamos pela sua saúde, o que também vós deveis fazer».

4 Speratus dixit: Si tranquillas præbueris aures tuas, dico mysterium simplicitatis.

4 Esperato disse: «Se me deres ouvidos tranquilos, eu te digo o mistério da simplicidade».

5 Saturninus dixit: Initianti tibi mala de sacris nostris aures non præbebo; sed potius iura per genium domni nostri imperatoris.

5 Saturnino disse: «A ti, que começas a falar mal dos nossos ritos sagrados, não darei ouvidos; jura antes pelo do nosso senhor, o imperador».

6 Speratus dixit: Ego imperium huius seculi non cognosco; sed magis illi Deo seruio, quem nemo hominum uidit nec uidere his oculis potest. furtum non feci; sed siquid emero teloneum reddo: quia cognosco domnum meum, regem regum et imperatorem omnium gentium.

6 Esperato disse: «Eu não conheço o império deste mundo; sirvo antes àquele Deus que nenhum homem viu nem pode ver com estes olhos. Não roubei nada; se compro alguma coisa, pago o imposto, porque conheço o meu Senhor, Rei dos reis e Imperador de todas as nações».

7 Saturninus proconsul dixit ceteris: Desinite huius esse persuasionis.

7 O Saturnino disse aos outros: «Deixai de ter essa crença».

Speratus dixit: Mala est persuasio homicidium facere, falsum testimonium dicere.

Esperato disse: «Má crença é cometer homicídio, dar falso testemunho».

8 Saturninus proconsul dixit: Nolite huius dementiæ esse participes.

8 O Saturnino disse: «Não tomeis parte nessa loucura».

Cittinus dixit: Nos non habemus alium quem timeamus, nisi domnum Deum nostrum qui est in cælis.

Citino disse: «Nós não temos outro a quem temer, senão o nosso Senhor Deus, que está nos céus».

9 Donata dixit: Honorem Cæsari quasi Cæsari; timorem autem Deo.

9 Donata disse: «Honra a César como a César; mas temor, a Deus».

Vestia dixit: Christiana sum.

Véstia disse: «Sou cristã».

Secunda dixit: Quod sum, ipsud uolo esse.

Segunda disse: «O que sou, isso quero ser».

10 Saturninus proconsul Sperato dixit: Perseueras Christianus?

10 O Saturnino disse a Esperato: «Persistes em ser cristão?».

Speratus dixit: Christianus sum: et cum eo omnes consenserunt.

Esperato disse: «Sou cristão». E todos concordaram com ele.

11 Saturninus proconsul dixit: Numquid ad deliberandum spatium uultis?

11 O Saturnino disse: «Quereis um prazo para deliberar?».

Speratus dixit: In re tam iusta nulla est deliberatio.

Esperato disse: «Numa coisa tão justa não cabe deliberação».

12 Saturninus proconsul dixit: Quæ sunt res in capsa uestra?

12 O Saturnino disse: «Que coisas há na vossa caixa?».

Speratus dixit: Libri et epistulæ Pauli uiri iusti.

Esperato disse: «Os livros e as cartas de Paulo, homem justo».

13 Saturninus proconsul dixit: Moram XXX dierum habete et recordemini.

13 O Saturnino disse: «Tende um prazo de trinta dias e pensai melhor».

Speratus iterum dixit: Christianus sum: et cum eo omnes consenserunt.

Esperato disse de novo: «Sou cristão». E todos concordaram com ele.

14 Saturninus proconsul decretum ex tabella recitauit: Speratum, Nartzalum, Cittinum, Donatam, Vestiam, Secundam et ceteros ritu Christiano se uiuere confessos, quoniam oblata sibi facultate ad Romanorum morem redeundi obstinanter perseuerauerunt, gladio animaduerti placet.

14 O Saturnino leu numa a sentença: «Esperato, Nartzalo, Citino, Donata, Véstia, Segunda e os demais confessaram que vivem segundo o rito cristão; e, como, tendo-lhes sido oferecida a possibilidade de voltar ao costume dos romanos, persistiram obstinadamente, decido que sejam executados à espada».

15 Speratus dixit: Deo gratias agimus.

15 Esperato disse: «Damos graças a Deus».

Nartzalus dixit: Hodie martyres in cælis sumus: Deo gratias.

Nartzalo disse: «Hoje somos mártires nos céus: graças a Deus».

16 Saturninus proconsul per præconem dici iussit: Speratum, Nartzalum, Cittinum, Veturium, Felicem, Aquilinum, Lætantium, Ianuariam, Generosam, Vestiam, Donatam, Secundam duci iussi.

16 O Saturnino mandou proclamar pelo arauto: «Mandei levar Esperato, Nartzalo, Citino, Vetúrio, Félix, Aquilino, Letâncio, Januária, Generosa, Véstia, Donata e Segunda».

17 Vniuersi dixerunt: Deo gratias.

17 Todos disseram: «Graças a Deus».

Et ita omnes simul martyrio coronati sunt, et regnant cum Patre et Filio et Spiritu Sancto per omnia secula seculorum. amen.

E assim todos juntos foram coroados com o martírio, e reinam com o Pai e o Filho e o Espírito Santo pelos séculos dos séculos. Amém.

Fim

Sobre esta tradução