Beowulf — Canto XI
XI
A vigília à espera de Grendel
Þā him Hrōðgār gewāt mid his hæleða gedryht,
Então Hrothgar partiu com o séquito de heróis,
eodur Scyldinga ūt of healle;
a proteção dos Scyldings, saindo do salão;
wolde wīg-fruma Wealhþēo sēcan,
quis o guia da guerra ir buscar Wealhtheow,
cwēn tō gebeddan Hæfde kyninga wuldor
a rainha, para o leito. Pusera a Glória dos reis
Grendle tō-gēanes, swā guman gefrungon,
contra Grendel, como os homens souberam,
sele-weard āseted, sundor-nytte behēold
um guarda no salão; seu serviço à parte cumpria
ymb aldor Dena, eoton weard ābēad;
pelo chefe dos dinamarqueses, de guarda contra o gigante;
hūru Gēata lēod georne truwode
mas o príncipe dos geatas plenamente confiava
mōdgan mægnes, metodes hyldo.
na sua força altiva, no favor do Criador.
Þā hē him of dyde īsern-byrnan,
Então ele despiu a cota de ferro,
helm of hafelan, sealde his hyrsted sweord,
o elmo da cabeça, e deu a espada adornada,
īrena cyst ombiht-þegne,
a flor dos ferros, ao vassalo que o servia,
and gehealdan hēt hilde-geatwe.
e mandou que guardasse as armas de guerra.
Gespræc þā se gōda gylp-worda sum
Proferiu então o bom palavras de jactância,
Bēowulf Gēata, ǣr hē on bed stige:
Beowulf dos geatas, antes de buscar o leito:
"Nō ic mē an here-wǣsmum hnāgran talige
“Não me julgo mais fraco em vigor de batalha,
"gūð-geweorca, þonne Grendel hine;
nas obras de guerra, do que Grendel se julga;
"forþan ic hine sweorde swebban nelle,
por isso com a espada não o quero adormecer,
"aldre benēotan, þēah ic eal mǣge.
privá-lo da vida, por mais que eu possa.
"Nāt hē þāra gōda, þæt hē mē on-gēan slēa,
Ele não conhece essas artes, de me ferir em troca,
"rand gehēawe, þēah þe hē rōf sīe
de rachar-me o escudo, por mais rijo que seja
"nīð-geweorca; ac wit on niht sculon
em obras de rancor; mas nós dois nesta noite
"secge ofersittan, gif hē gesēcean dear
deixaremos a espada, se ele ousar buscar
"wīg ofer wǣpen, and siððan wītig god
a luta sem armas; e depois o sábio Deus,
"on swā hwæðere hond hālig dryhten
a uma ou outra mão, o Senhor santo,
"mǣrðo dēme, swā him gemet þince."
conceda a glória, como lhe parecer justo.”
Hylde hine þā heaðo-dēor, hlēor-bolster onfēng
Deitou-se então o audaz; a almofada da face acolheu
eorles andwlitan; and hine ymb monig
o rosto do nobre; e ao redor dele, muitos
snellīc sǣ-rinc sele-reste gebēah.
ágeis guerreiros do mar deitaram-se em leitos de salão.
Nǣnig heora þōhte þæt hē þanon scolde
Nenhum deles pensava que dali deveria
eft eard-lufan ǣfre gesēcean,
de novo o lar amado alguma vez buscar,
folc oððe frēo-burh, þǣr hē āfēded wæs,
o povo ou o burgo livre onde fora criado;
ac hīe hæfdon gefrūnen, þæt hīe ǣr tō fela micles
mas tinham ouvido dizer que antes, a muitos demais,
in þǣm wīn-sele wæl-dēað fornam,
naquele salão do vinho a morte violenta levara
Denigea lēode. Ac him dryhten forgeaf
do povo dinamarquês. Mas lhes deu o Senhor
wīg-spēda gewiofu, Wedera lēodum
a teia dos triunfos, ao povo dos wederas,
frōfor and fultum, þæt hīe fēond heora
amparo e auxílio, para que o adversário
þurh ānes cræft ealle ofercōmon,
pela força de um só pudessem todos vencer,
selfes mihtum: sōð is gecȳðed,
por suas próprias forças: sabida é a verdade
þæt mihtig god manna cynnes
que o Deus poderoso a raça dos homens
wēold wīde-ferhð. Cōm on wanre niht
governou para sempre. Na noite sombria veio,
scrīðan sceadu-genga. Scēotend swǣfon,
deslizando, o andante da sombra. Dormiam os arqueiros
þā þæt horn-reced healdan scoldon,
que a casa dos chifres deviam custodiar,
ealle būton ānum. Þæt wæs yldum cūð,
todos, exceto um. Era aos homens sabido
þæt hīe ne mōste, þā metod nolde,
que não era dado, se o Criador não quisesse,
se syn-scaða under sceadu bregdan;
ao malfeitor maldito mergulhá-los na sombra;
ac hē wæccende wrāðum on andan
mas ele, desperto, em ódio ao adversário,
bād bolgen-mōd beadwa geþinges.
aguardava, ânimo irado, o ajuste da batalha.
11 de 44 · índice