Beowulf — Canto XIII
XIII
Beowulf arranca o braço de Grendel
Nolde eorla hlēo ǣnige þinga
Não quis o amparo dos nobres, de modo algum,
þone cwealm-cuman cwicne forlǣtan,
o hóspede da morte deixar ir com vida,
nē his līf-dagas lēoda ǣnigum
nem seus dias de vida a nenhum dos povos
nytte tealde. Þǣr genehost brægd
tinha por úteis. Ali mais de um brandiu,
eorl Bēowulfes ealde lāfe,
um nobre de Beowulf, a velha herança,
wolde frēa-drihtnes feorh ealgian
queria do seu senhor salvar a vida,
mǣres þēodnes, þǣr hīe meahton swā;
do príncipe famoso, se assim pudessem;
hīe þæt ne wiston, þā hīe gewin drugon,
eles não sabiam, quando a luta travavam,
heard-hicgende hilde-mecgas,
duros de vontade, os varões da batalha,
and on healfa gehwone hēawan þōhton,
e por todos os lados tencionavam talhar,
sāwle sēcan, þæt þone syn-scaðan
buscar-lhe a alma, que o malfeitor maldito
ǣnig ofer eorðan īrenna cyst,
nenhuma sobre a terra, nem a flor dos ferros,
gūð-billa nān grētan nolde;
nenhuma lâmina de guerra queria tocar;
ac hē sige-wǣpnum forsworen hæfde,
mas ele as armas da vitória tinha encantado,
ecga gehwylcre. Scolde his aldor-gedāl
e todos os gumes. Devia seu adeus à vida,
on þǣm dæge þysses līfes
naquele dia desta vida,
earmlīc wurðan and se ellor-gāst
tornar-se infeliz, e o espírito estranho
on fēonda geweald feor sīðian.
ao poder dos demônios partir para longe.
Þā þæt onfunde sē þe fela ǣror
Então descobriu aquele que antes
mōdes myrðe manna cynne
por prazer do ânimo à raça dos homens
fyrene gefremede (hē wæs fāg wið god)
cometera crimes (em contenda com Deus)
þæt him se līc-homa lǣstan nolde,
que o corpo não queria continuar a servi-lo,
ac hine se mōdega mǣg Hygelāces
mas o altivo parente de Hygelac
hæfde be honda; wæs gehwæðer ōðrum
o tinha pela mão; era cada um ao outro
lifigende lāð. Līc-sār gebād
odioso enquanto vivesse. Dor no corpo sofreu
atol ǣglǣca, him on eaxle wearð
o temível atroz; no ombro lhe surgiu
syn-dolh sweotol, seonowe onsprungon
chaga enorme, aberta; estouraram os tendões,
burston bān-locan. Bēowulfe wearð
romperam-se os fechos dos ossos. A Beowulf foi dada
gūð-hrēð gyfeðe; scolde Grendel þonan
a glória da guerra; Grendel devia dali,
feorh-sēoc flēon under fen-hleoðu,
ferido de morte, fugir sob as faldas do brejo,
sēcean wyn-lēas wīc; wiste þē geornor,
buscar sem gozo o seu covil; sabia ainda melhor
þæt his aldres wæs ende gegongen,
que de sua vida viera o fim,
dōgera dæg-rīm. Denum eallum wearð
a conta dos dias. Aos dinamarqueses todos
æfter þām wæl-rǣse willa gelumpen.
depois do assalto sangrento se cumprira o desejo.
Hæfde þā gefǣlsod, sē þe ǣr feorran cōm,
Purificara então quem de longe viera,
snotor and swȳð-ferhð sele Hrōðgāres,
sábio e de espírito forte, o salão de Hrothgar,
genered wið nīðe. Niht-weorce gefeh,
salvo do ódio. Na obra da noite exultou,
ellen-mǣrðum; hæfde Ēast-Denum
na fama da coragem; aos dinamarqueses do leste
Gēat-mecga lēod gilp gelǣsted,
o chefe dos varões geatas cumprira a jactância,
swylce oncȳððe ealle gebētte,
e também toda a aflição tinha remediado,
inwid-sorge, þē hīe ǣr drugon
o pesar da perfídia, que antes padeceram
and for þrēa-nȳdum þolian scoldon,
e sob atroz opressão tiveram de aguentar,
torn unlȳtel. Þæt wæs tācen sweotol,
tormento não pequeno. Foi um testemunho claro,
syððan hilde-dēor hond ālegde,
quando o bravo na batalha depôs a mão,
earm and eaxle (þǣr wæs eal geador
o braço e o ombro (ali estava, toda junta,
Grendles grāpe) under gēapne hrōf.
a garra de Grendel) sob o grande teto.
13 de 44 · índice