Ir para o texto
Biblioteca

Beowulf — Canto XXII

XXII

Beowulf busca o monstro no covil das feras das águas

Bēowulf maðelode,  bearn Ecgþēowes:
Beowulf falou, o filho de Ecgtheow:
"Ne sorga, snotor guma!  sēlre bið ǣghwǣm,
“Não sofras, sábio homem! A cada um é melhor
"þæt hē his frēond wrece,  þonne hē fela murne;
vingar o seu amigo do que muito o prantear;
"ūre ǣghwylc sceal  ende gebīdan
cada um de nós deve esperar o fim
"worolde līfes;  wyrce sē þe mōte
da vida no mundo; ganhe quem puder
"dōmes ǣr dēaðe!  þæt bið driht-guman
glória antes da morte! Isso é, para o guerreiro,
"unlifgendum  æfter sēlest.
quando já não vive, o melhor depois.
"Ārīs, rīces weard;  uton hraðe fēran,
Ergue-te, guardião do reino, vamos rápido partir,
"Grendles māgan  gang scēawigan!
da parenta de Grendel a trilha examinar!
"Ic hit þē gehāte:  nō hē on helm losað,
Eu te prometo isto: não fugirá para abrigo,
"nē on foldan fæðm,  nē on fyrgen-holt,
nem no seio da terra, nem na mata da montanha,
"nē on gyfenes grund,  gā þǣr hē wille.
nem no fundo do oceano, vá aonde quiser.
"Þȳs dōgor þū  geþyld hafa
Por este dia tem paciência
"wēana gehwylces,  swā ic þē wēne tō!"
com todas as desgraças, como de ti espero!”
Āhlēop þā se gomela,  gode þancode,
Saltou então o ancião, agradeceu a Deus,
mihtigan drihtne,  þæs se man gespræc.
ao Senhor poderoso, pelo que o homem dissera.
Þā wæs Hrōðgāre  hors gebǣted,
Então para Hrothgar foi arreado o cavalo,
wicg wunden-feax.  Wīsa fengel
corcel de crina trançada. O príncipe sábio
geatolīc gengde;  gum-fēða stōp
seguiu imponente; a tropa a pé marchava
lind-hæbbendra.  Lāstas wǣron
dos portadores da tília. Os rastros estavam
æfter wald-swaðum  wīde gesȳne,
pelas veredas do bosque visíveis por toda parte,
gang ofer grundas;  gegnum fōr þā
a marcha pelos campos; direto ela seguiu
ofer myrcan mōr,  mago-þegna bær
sobre o pântano escuro; dos jovens vassalos levava
þone sēlestan  sāwol-lēasne,
o melhor de todos, já sem alma,
þāra þe mid Hrōðgāre  hām eahtode.
dos que com Hrothgar regiam a casa.
Ofer-ēode þā  æðelinga bearn
Atravessou então o filho de príncipes
stēap stān-hliðo,  stīge nearwe,
íngremes encostas de pedra, estreitos atalhos,
enge ān-paðas,  un-cūð gelād,
apertadas trilhas de um só, ignotas passagens,
neowle næssas,  nicor-hūsa fela;
penhascos a pique, muitas tocas de monstros das águas;
hē fēara sum  beforan gengde
ele, com uns poucos, seguia à frente
wīsra monna,  wong scēawian,
de homens sábios, para sondar o sítio,
oð þæt hē fǣringa  fyrgen-bēamas
até que, de súbito, árvores da montanha
ofer hārne stān  hleonian funde,
sobre a pedra cinzenta achou debruçadas,
wyn-lēasne wudu;  wæter under stōd
um bosque sem alegria; embaixo, a água estava
drēorig and gedrēfed.  Denum eallum wæs,
sangrenta e revolta. A todos os dinamarqueses,
winum Scyldinga,  weorce on mōde,
aos amigos dos Scyldings, foi dor no ânimo,
tō geþolianne  þegne monegum,
duro de suportar a muitos vassalos,
oncȳð eorla gehwǣm,  syððan Æsc-heres
aflição a cada nobre, quando de Æschere
on þām holm-clife  hafelan mētton.
no penhasco do mar a cabeça encontraram.
Flōd blōde wēol  (folc tō sǣgon)
A água fervia de sangue (o povo olhava),
hātan heolfre.  Horn stundum song
de cruor quente. Cantava às vezes a trompa
fūslīc fyrd-lēoð.  Fēða eal gesæt;
um pronto canto de guerra. Toda a tropa sentou-se;
gesāwon þā æfter wætere  wyrm-cynnes fela,
viram então pela água muitos da raça das serpes,
sellīce sǣ-dracan  sund cunnian,
singulares dragões do mar sondando as águas,
swylce on næs-hleoðum  nicras licgean,
e nas encostas dos cabos jazendo monstros das águas,
þā on undern-mǣl  oft bewitigað
que na hora da manhã muitas vezes fazem
sorh-fulne sīð  on segl-rāde,
uma viagem de dor no caminho das velas,
wyrmas and wil-dēor;  hīe on weg hruron
serpes e feras selvagens; saíram precipitadas,
bitere and gebolgne,  bearhtm ongeāton,
amargas e enraivecidas; ouviram o clangor,
gūð-horn galan.  Sumne Gēata lēod
soar a trompa de guerra. A um, o chefe dos geatas
of flān-bogan  fēores getwǣfde,
com o arco de flechas apartou da vida,
ȳð-gewinnes,  þæt him on aldre stōd
da luta com as ondas, pois na vida lhe ficou
here-strǣl hearda;  hē on holme wæs
a dura seta de guerra; ele, no mar, estava
sundes þē sǣnra,  þē hyne swylt fornam.
mais tardo no nado, quando a morte o tomou.
Hræðe wearð on ȳðum  mid eofer-sprēotum
Rápido, nas ondas, com lanças de javali
heoro-hōcyhtum  hearde genearwod,
de farpas cortantes foi duramente acossado,
nīða genǣged  and on næs togen
pressionado na peleja e puxado ao penhasco,
wundorlīc wǣg-bora;  weras scēawedon
o estranho portador da vaga; os varões contemplaram
gryrelīcne gist.  Gyrede hine Bēowulf
o horrendo hóspede. Armou-se Beowulf
eorl-gewǣdum,  nalles for ealdre mearn:
com vestes de nobre; nada temia pela vida:
scolde here-byrne  hondum gebrōden,
devia a cota de guerra, tecida à mão,
sīd and searo-fāh,  sund cunnian,
larga e lavrada com arte, sondar as águas,
sēo þe bān-cofan  beorgan cūðe,
ela que sabia guardar a câmara dos ossos,
þæt him hilde-grāp  hreðre ne mihte,
para que garra de combate não lhe ferisse o peito,
eorres inwit-feng,  aldre gesceððan;
pérfido aperto do irado, nem lhe ofendesse a vida;
ac se hwīta helm  hafelan werede,
mas o elmo branco guardava a cabeça,
sē þe mere-grundas  mengan scolde,
o que os fundos do lago havia de revolver,
sēcan sund-gebland  since geweorðad,
buscar a mistura das águas, honrado com tesouro,
befongen frēa-wrāsnum,  swā hine fyrn-dagum
cingido de faixas senhoriais, como em dias de antanho
worhte wǣpna smið,  wundrum tēode,
o ferreiro de armas o fez, formou-o com prodígio,
besette swīn-līcum,  þæt hine syððan nō
guarneceu-o de javalis, para que depois nunca
brond nē beado-mēcas  bītan ne meahton.
nem fogo nem espadas de guerra o pudessem morder.
Næs þæt þonne mǣtost  mægen-fultuma,
Não foi esse o menor dos amparos de força
þæt him on þearfe lāh  þyle Hrōðgāres;
o que, no aperto, lhe emprestou o orador de Hrothgar;
wæs þǣm hæft-mēce  Hrunting nama,
à espada de cabo era o nome Hrunting,
þæt wæs ān foran  eald-gestrēona;
era a principal entre os tesouros antigos;
ecg wæs īren  āter-tēarum fāh,
de ferro era o gume, tinto de lágrimas de veneno,
āhyrded heaðo-swāte;  nǣfre hit æt hilde ne swāc
temperado em suor de guerra; nunca no combate falhou
manna ǣngum  þāra þe hit mid mundum bewand,
a homem algum que a empunhasse nas mãos,
sē þe gryre-sīðas  gegān dorste,
que ousasse seguir os caminhos do terror,
folc-stede fāra;  næs þæt forma sīð,
a terra do povo inimigo; não era a primeira vez
þæt hit ellen-weorc  æfnan scolde.
que obra de coragem ela havia de cumprir.
Hūru ne gemunde  mago Ecglāfes
Decerto não se lembrou o filho de Ecglaf,
eafoðes cræftig,  þæt hē ǣr gespræc
forte em vigor, do que antes dissera,
wīne druncen,  þā hē þæs wǣpnes onlāh
ébrio de vinho, quando a arma emprestou
sēlran sweord-frecan:  selfa ne dorste
a um espadachim melhor; ele mesmo não ousou
under ȳða gewin  aldre genēðan,
sob a luta das ondas arriscar a vida,
driht-scype drēogan;  þǣr hē dōme forlēas,
praticar a proeza; perdeu ali a glória,
ellen-mǣrðum.  Ne wæs þǣm ōðrum swā,
a fama da coragem. Não foi assim com o outro,
syððan hē hine tō gūðe  gegyred hæfde.
depois que ele para a guerra se tinha armado.

22 de 44 · índice