Beowulf — Canto XXXII
XXXII
O dragão de fogo. O tesouro
Nealles mid geweoldum wyrm-horda . . . cræft
Não foi de propósito dos tesouros da serpe . . . o acervo
sōhte sylfes willum, sē þe him sāre gesceōd,
que buscou por si mesmo quem sofrimento lhe causou,
ac for þrēa-nēdlan þēow nāt-hwylces
mas, por dura aflição, o servo de não sei qual
hæleða bearna hete-swengeas flēah,
dos filhos dos heróis fugia dos golpes de ódio,
for ofer-þearfe and þǣr inne fealh
em penúria extrema, e penetrou lá dentro
secg syn-bysig. Sōna in þā tīde
o varão aflito de culpa. Logo naquela hora
þæt . . . . . þām gyste . . . . br . g . stōd,
que . . . . . ao hóspede . . . . . . . . se erguia,
hwæðre earm-sceapen . . . . . . .
porém o desgraçado . . . . . . .
. . ð . . . sceapen o . . . . i r . . e se fǣs begeat,
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . o tomou,
sinc-fæt geseah: þǣr wæs swylcra fela
viu a taça do tesouro: havia ali muitos iguais
in þām eorð-scræfe ǣr-gestrēona,
naquela gruta da terra, tesouros de outrora,
swā hȳ on geār-dagum gumena nāt-hwylc
tal como em dias de antanho não sei qual dos homens,
eormen-lāfe æðelan cynnes
o imenso legado de uma ilustre linhagem,
þanc-hycgende þǣr gehȳdde,
com pensar prudente, ali escondera,
dēore māðmas. Ealle hīe dēað fornam
joias preciosas. A todos eles a morte levou
ǣrran mǣlum, and se ān þā gēn
em tempos passados, e aquele, o único ainda
lēoda duguðe, sē þǣr lengest hwearf,
dos veteranos do povo, o que mais tempo ali vagou,
weard wine-geōmor wīscte þæs yldan,
guardião em luto de amigos, desejou essa demora:
þæt hē lȳtel fæc long-gestrēona
que por breve tempo dos tesouros de longa data
brūcan mōste. Beorh eal gearo
pudesse desfrutar. Um túmulo todo pronto
wunode on wonge wæter-ȳðum nēah,
erguia-se no campo, perto das vagas da água,
nīwe be næsse nearo-cræftum fæst:
novo, junto ao cabo, por artes estreitas fechado:
þǣr on innan bær eorl-gestrēona
ali dentro levou, dos tesouros dos nobres,
hringa hyrde hard-fyrdne dǣl
o guardião dos anéis, uma porção pesada
fǣttan goldes, fēa worda cwæð:
de ouro lavrado, poucas palavras disse:
"Heald þū nū, hrūse, nū hæleð ne mōston,
“Guarda tu agora, terra, já que os heróis não puderam,
"eorla ǣhte. Hwæt! hit ǣr on þē
os haveres dos nobres. Vê! Outrora de ti
"gōde begeāton; gūð-dēað fornam,
os bons os ganharam; a morte na guerra levou,
"feorh-bealo frēcne fȳra gehwylcne,
flagelo feroz da vida, cada um dos homens
"lēoda mīnra, þāra þe þis līf ofgeaf,
do meu povo, dos que deixaram esta vida,
"gesāwon sele-drēam. Nāh hwā sweord wege
viram o júbilo do salão. Não tenho quem cinja a espada
"oððe fetige fǣted wǣge,
ou que traga a taça lavrada,
"drync-fæt dēore: duguð ellor scōc.
o vaso de beber dileto: os veteranos daqui se foram.
"Sceal se hearda helm hyrsted golde
Deve o elmo duro, adornado de ouro,
"fǣtum befeallen: feormiend swefað,
das placas ser privado: dormem os polidores,
"þā þe beado-grīman bȳwan sceoldon,
os que a máscara de batalha deviam brunir;
"gē swylce sēo here-pād, sīo æt hilde gebād
e também a cota de guerra, que suportou no combate,
"ofer borda gebræc bite īrena,
por sobre o quebrar dos escudos, a mordida dos ferros,
"brosnað æfter beorne. Ne mæg byrnan hring
apodrece após o guerreiro. Não pode a cota de anéis
"æfter wīg-fruman wīde fēran
seguindo o chefe de guerra vagar ao longe
"hæleðum be healfe; næs hearpan wyn,
ao lado dos heróis; não há deleite da harpa,
"gomen glēo-bēames, nē gōd hafoc
o gozo do lenho do canto, nem o bom falcão
"geond sæl swingeð, nē se swifta mearh
voeja pelo salão, nem o veloz corcel
"burh-stede bēateð. Bealo-cwealm hafað
bate o pátio do burgo. A brutal matança
"fela feorh-cynna feorr onsended!"
muitas raças de vivos mandou para longe!”
Swā giōmor-mōd giohðo mǣnde,
Assim, triste no ânimo, a sua mágoa lamentava,
ān æfter eallum unblīðe hwēop,
um só, após todos, infeliz pranteava,
dæges and nihtes, oð þæt dēaðes wylm
de dia e de noite, até que a vaga da morte
hrān æt heortan. Hord-wynne fond
lhe tocou o coração. O deleite do tesouro achou
eald ūht-sceaða opene standan,
o velho assaltante da alva aberto e exposto,
sē þe byrnende biorgas sēceð
o que, em brasa, busca os túmulos,
nacod nīð-draca, nihtes flēogeð
o nu dragão do ódio, de noite voa
fȳre befangen; hyne fold-būend
envolto em fogo; os moradores da terra
wīde gesāwon. Hē gēwunian sceall
de longe o avistaram. Ele há de habitar
hlāw under hrūsan, þǣr hē hǣðen gold
um túmulo sob a terra, onde o ouro pagão
warað wintrum frōd; ne byð him wihte þē sēl.
guarda, sábio de invernos; e em nada lhe aproveita.
Swā se þēod-sceaða þrēo hund wintra
Assim o tormento do povo trezentos invernos
hēold on hrūsan hord-ærna sum
teve na terra uma casa de tesouro
ēacen-cræftig, oð þæt hyne ān ābealh
imensamente forte, até que o irritou
mon on mōde: man-dryhtne bær
um homem, no seu ânimo: ao senhor dos homens levou
fǣted wǣge, frioðo-wǣre bæd
a taça lavrada, pediu pacto de paz
hlāford sīnne. Þā wæs hord rāsod,
ao seu senhor. Então foi o tesouro sondado,
onboren bēaga hord, bēne getīðad
desfalcado o tesouro de anéis, deferida a prece
fēa-sceaftum men. Frēa scēawode
ao homem desvalido. O senhor contemplou
fīra fyrn-geweorc forman sīðe.
a obra antiga dos homens pela primeira vez.
Þā se wyrm onwōc, wrōht wæs genīwad;
Quando a serpe despertou, a discórdia renasceu;
stonc þā æfter stāne, stearc-heort onfand
farejou ao longo da pedra, o de peito rijo achou
fēondes fōt-lāst; hē tō forð gestōp,
o rasto do inimigo; este avançara demais,
dyrnan cræfte, dracan hēafde nēah.
com dolo secreto, perto da cabeça do dragão.
Swā mæg unfǣge ēaðe gedīgan
Assim pode o não fadado escapar facilmente
wēan and wræc-sīð, sē þe waldendes
à desgraça e ao desterro, aquele que do Soberano
hyldo gehealdeð. Hord-weard sōhte
a graça conserva. O guarda do tesouro buscou
georne æfter grunde, wolde guman findan,
com afã pelo chão, queria achar o homem,
þone þe him on sweofote sāre getēode:
aquele que, em seu sono, o fizera sofrer:
hāt and hrēoh-mōd hlǣw oft ymbe hwearf,
ardendo e furioso, o outeiro rondou muitas vezes,
ealne ūtan-weardne; nē þǣr ǣnig mon
inteiro, por fora; nem homem algum ali
wæs on þǣre wēstenne. Hwæðre hilde gefeh,
estava naquele ermo. Mas exultou na luta,
beado-weorces: hwīlum on beorh æthwearf,
na obra da guerra: às vezes ao túmulo tornava,
sinc-fæt sōhte; hē þæt sōna onfand,
buscava o vaso precioso; percebeu bem cedo
þæt hæfde gumena sum goldes gefandod
que um dos homens ousara sondar o ouro,
hēah-gestrēona. Hord-weard onbād
as altas riquezas. O guarda do tesouro aguardou
earfoðlīce, oð þæt ǣfen cwōm;
penosamente, até que veio a tarde;
wæs þā gebolgen beorges hyrde,
estava então irado o guardião do túmulo,
wolde se lāða līge forgyldan
queria o odioso com labaredas pagar
drinc-fæt dȳre. Þā wæs dæg sceacen
o dileto vaso de beber. Então o dia se fora
wyrme on willan, nō on wealle leng
segundo o desejo da serpe; não mais na muralha
bīdan wolde, ac mid bǣle fōr,
quis esperar, mas saiu com as chamas,
fȳre gefȳsed. Wæs se fruma egeslīc
pelo fogo impelido. Foi terrível o começo
lēodum on lande, swā hyt lungre wearð
ao povo na terra, assim como logo
on hyra sinc-gifan sāre geendod.
no seu doador de joias dolorosamente findou.
32 de 44 · índice