Beowulf — Canto XXXVII
XXXVII
Beowulf ferido de morte
Þā ic æt þearfe gefrægn þēod-cyninges
Ouvi dizer que então, na aflição do rei do povo,
and-longne eorl ellen cȳðan,
o nobre ereto ao lado exibiu a coragem,
cræft and cēnðu, swā him gecynde wæs;
vigor e valentia, como lhe vinha da natureza;
ne hēdde hē þæs heafolan, ac sīo hand gebarn
não cuidou da cabeça, mas a mão se queimou
mōdiges mannes, þǣr hē his mǣges healp,
do homem valente, quando ajudou o parente,
þæt hē þone nīð-gæst nioðor hwēne slōh,
de modo que o hóspede hostil feriu um pouco abaixo,
secg on searwum, þæt þæt sweord gedēaf
o varão em seu arnês, e a espada mergulhou,
fāh and fǣted, þæt þæt fȳr ongon
faiscante e folheada, tanto que o fogo começou
sweðrian syððan. Þā gēn sylf cyning
a abrandar em seguida. Ainda o próprio rei,
gewēold his gewitte, wæll-seaxe gebrǣ,
senhor do seu juízo, sacou o punhal da matança,
biter and beadu-scearp, þæt hē on byrnan wæg:
cortante e agudo na guerra, que trazia na cota:
forwrāt Wedra helm wyrm on middan.
rasgou o elmo dos wederas a serpe pelo meio.
Fēond gefyldan (ferh ellen wræc),
Derrubaram o inimigo (a coragem expulsou a vida),
and hī hyne þā bēgen ābroten hæfdon,
e assim ambos o haviam abatido,
sib-æðelingas: swylc sceolde secg wesan,
os príncipes parentes: assim devia ser um varão,
þegn æt þearfe. Þæt þām þēodne wæs
vassalo na hora da precisão! Foi esse para o senhor
sīðast sīge-hwīle sylfes dǣdum,
o último tempo de vitória por seus próprios feitos,
worlde geweorces. Þā sīo wund ongon,
de obra no mundo. Então a ferida começou,
þē him se eorð-draca ǣr geworhte,
que antes lhe fizera o dragão da terra,
swelan and swellan. Hē þæt sōna onfand,
a arder e inchar; ele logo sentiu
þæt him on brēostum bealo-nīð wēoll,
que no peito lhe fervia o mal pernicioso,
attor on innan. Þā se æðeling gīong,
a peçonha lá dentro. Então foi o príncipe,
þæt hē bī wealle, wīs-hycgende,
de modo que junto ao muro, de mente sábia,
gesæt on sesse; seah on enta geweorc,
sentou-se num assento; olhou a obra de gigantes,
hū þā stān-bogan stapulum fæste
como os arcos de pedra, presos em pilares,
ēce eorð-reced innan hēoldon.
a eterna casa de terra por dentro sustinham.
Hyne þā mid handa heoro-drēorigne
Então com a mão, ao ensanguentado da espada,
þēoden mǣrne þegn ungemete till,
ao senhor famoso, o vassalo sem medida bom,
wine-dryhten his wætere gelafede,
ao seu senhor amigo, lavou-o com água,
hilde-sædne and his helm onspēon.
ao farto de luta, e desatou-lhe o elmo.
Bīowulf maðelode, hē ofer benne spræc,
Beowulf falou; falou apesar da chaga,
wunde wæl-blēate (wisse hē gearwe,
da ferida mortal, mísera (muito bem ele sabia
þæt hē dæg-hwīla gedrogen hæfde
que os tempos do seu dia tinha já consumado,
eorðan wynne; þā wæs eall sceacen
da alegria terrena; acabara-se tudo
dōgor-gerīmes, dēað ungemete nēah):
do número dos dias, a morte perto sem medida):
"Nū ic suna mīnum syllan wolde
“Agora a meu filho eu ofertaria
"gūð-gewǣdu, þǣr mē gifeðe swā
as vestes de guerra, se me fosse concedido
"ǣnig yrfe-weard æfter wurde,
algum guarda da herança após mim existir,
"līce gelenge. Ic þās lēode hēold
pertencente ao meu corpo. Eu reinei sobre este povo
"fīftig wintra: næs se folc-cyning
cinquenta invernos; não houve rei de povo
"ymbe-sittendra ǣnig þāra,
dos que vivem em volta, nenhum deles,
"þē mec gūð-winum grētan dorste,
que com amigos de guerra me ousasse saudar
"egesan þēon. Ic on earde bād
ou me oprimir com o terror. Eu esperei em meu lar
"mǣl-gesceafta, hēold mīn tela,
as horas do destino, cuidei bem do meu,
"ne sōhte searo-nīðas, nē mē swōr fela
não busquei pérfidas contendas, nem jurei muitos
"āða on unriht. Ic þæs ealles mæg,
juramentos injustos. De tudo isso posso,
"feorh-bennum sēoc, gefēan habban:
doente de chagas mortais, ter alegria:
"forþām mē wītan ne þearf waldend fīra
pois não terá de me acusar o Soberano dos homens
"morðor-bealo māga, þonne mīn sceaceð
do crime de matar parentes, quando sair a minha
"līf of līce. Nū þū lungre
vida do corpo. Agora tu, depressa,
"geong, hord scēawian under hārne stān,
vai ver o tesouro sob a pedra grisalha,
"Wīglāf lēofa, nū se wyrm ligeð,
caro Wiglaf, agora que a serpe jaz,
"swefeð sāre wund, since berēafod.
dorme com dura ferida, despojada do tesouro.
"Bīo nū on ofoste, þæt ic ǣr-welan,
Apressa-te agora, que eu a antiga riqueza,
"gold-ǣht ongite, gearo scēawige
os bens de ouro conheça, contemple com clareza
"swegle searo-gimmas, þæt ic þȳ sēft mǣge
as gemas brilhantes de arte, para que eu mais brando possa,
"æfter māððum-welan mīn ālǣtan
após a fartura de joias, abandonar a minha
"līf and lēod-scipe, þone ic longe hēold."
vida e o meu povo, que por longo tempo guardei.”
37 de 44 · índice